Ardıma Bakmıyorum
25 Ekim 2026Sözler
Yol kenarında paslı bir tabela
Adımı silmiş, yönümü değil
Yıllar avucumda ufalanan taşlar
Birini attım, sesini duymadım
Annemin sandığında sararmış bir mektup
Mürekkebi durmuş, öfkesi durmamış
Unutmak dedikleri ince bir örtü
Rüzgâr değince yine dağılıp gitmiş
Ben sustukça içimde bir kapı
Kendi kendine açıldı sonunda
Geçmiş, adımı ağzına alma
Ben o eski evde yaşamıyorum
Kırıldım, evet; eğilmedim ama
Küllerimden değil, kendimden doğuyorum
Yol benim, taş benim, yük benim
Bu kez ardıma bakmıyorum
Bir istasyon, boş bir çay bardağı
Trenler geçti, ben yerimde kaldım
Şimdi cebimde tek bir anahtar var
Açmayacağım kapıyı da tanıdım
Yalnızlığım duvar değil artık
Sırtımı dayadığım dağ benim
Geçmiş, adımı ağzına alma
Ben o eski evde yaşamıyorum
Kırıldım, evet; eğilmedim ama
Küllerimden değil, kendimden doğuyorum
Yol benim, taş benim, yük benim
Bu kez ardıma bakmıyorum
Zaman aldı benden bazı yüzleri
İyi ki hepsini geri vermedi
Gururum, içimde kalan son kandil
Rüzgâr söndürmedi, ben de eğilmedim
Geçmiş, adımı ağzına alma
Ben o eski evde yaşamıyorum
Kırıldım, evet; eğilmedim ama
Küllerimden değil, kendimden doğuyorum
Yol benim, taş benim, yük benim
Bu kez ardıma bakmıyorum
Bu kez ardıma bakmıyorum
Ardıma bakmıyorum


