Geç Kalan Ömrüm
24 Ekim 2026Sözler
Yol kıvrılır, taşlar susar
Eski bir çeşme yosun tutar
Cebimde yılların pası
Adını anmam, duyar dağlar
Bir vakit sustum, içime gömdüm
Saatler aktı, ben eksilmedim
Geç kalan ömrüm, dönüp bakma
Külümden değil, kendimden kalktım
Başım dik, önüm açık, içim rüzgâr
Beni geçmişe bağlayan ne varsa
Bir bir çözüldü, yolumda kaldı
Ben gidiyorum, ben gidiyorum
Fotoğraflarda yüzler solar
Bir kış akşamı camda donar
Yalnızlık eski bir ceket gibi
Omzumda durur, ama daralmaz
Gururum kırık değil, yalnız çizik
Acıdan öğrendim: kapı benim
Geç kalan ömrüm, dönüp bakma
Külümden değil, kendimden kalktım
Başım dik, önüm açık, içim rüzgâr
Beni geçmişe bağlayan ne varsa
Bir bir çözüldü, yolumda kaldı
Ben gidiyorum, ben gidiyorum
Yıllar avucumdan kum gibi kaçtı
Her tanesi bir susuş, bir vazgeçiş
Şimdi adımlarım kendi sesim
Dönmem; ardımda kalsın o eski eşik
Geç kalan ömrüm, dönüp bakma
Kendi adımla yeniden kalktım
Başım dik, önüm açık, içim rüzgâr
Beni geçmişe bağlayan ne varsa
Bir bir çözüldü, yolumda kaldı
Ben gidiyorum, ben gidiyorum
Yol benim artık, yol benim artık


